Shocraigh mé gléasadh suas don jab inniu…

Ní raibh pioc fonn oibre orm ar maidin agus theastaigh seift bhreise éigin chun spreagadh a thabhairt dom.

Isteach liom sa vardrús siúil isteach agus amach liom agus bríste néata dúghorm orm nár caitheadh riamh cheana; cheannaigh cara de mo chuid do bhainis é ach bhí sé róbheag dó. Léine dheas, bróga reatha snasta … lár mhí Dheireadh Fómhair atá ann ach de bharr athrú na haeráide ní bhíonn cóta ag teastáil.

Ní mise a chum an cleas seo ach an gúrú scríbhneoireachta ó Mheiriceá, Natalie Goldberg. Téann sise níos faide leis an scéal. Molann sí toitín a chur ag gobadh amach as do bhéal mura gcaitheann tú tobac, nó béaldath gorm a chur ar do bheola – rud ar bith nach ndéanfá de ghnáth agus a chuirfeadh ar do chumas ligean ort féin gur duine eile thú agus tú i mbun scríbhneoireachta. Duine dána, lán misnigh a mbeadh fios a ghnó aige.

Ba leor domsa an bríste néata dúghorm sin. Ní fear mé a chaitheann brístí néata, agus a luaithe agus a mhothaigh mé an t-éadach mín, slíoctha sin ar mo chosa mhothaigh mé … éagsúil. Amhail is gur ball fiúntach den lucht saothair mé, do mo réiteach féin do lá tairbheach san oifig.

Ar feadh bliana nó dhó, nuair a bhí cónaí orm fós i gcathair Salvador sa Bhrasaíl, bhí spás oibre ar fáil dom i gconsalacht na hÍsiltíre sa chathair sin maidin Mháirt agus maidin Déardaoin. Thaitníodh sé go mór liom a bheith sáinnithe i mbus an chéad rud ar maidin le hoibrithe eile na cathrach agus fíorfhuaraitheoir uisce a bheith ar fáil ag a bhféadfainn cúrsaí móra agus beaga an tsaoil a phlé le lucht na consalachta, a raibh caidreamh agam leo mar a bheadh agat le comhghleacaithe.

Má bhíonn tú ag maireachtáil ar an bpeann amháin, mar a bhímse, bíonn an baol ann i gcónaí go gcaillfidh tú an teagmháil leis an ngnáthshochaí. Agus tú ag obair sa bhaile i d’aonar cuid mhór den am déanann tú dearmad, de réir a chéile, ar an gcaoi a maireann mórchuid na ndaoine.

Rud a d’fhéadfadh a bheith ina chonstaic mhór agus iarracht á déanamh agat an saol comhaimseartha a léiriú i do chuid scríbhneoireachta.

Sin é an fáth gur chuir mé orm an bríste néata sin ar maidin agus gur thug mé aghaidh ar an leabharlann ag a ceathrú chun a naoi, teirmeas lán tae i mo ghlac.