Léigh tuilleadh sa rannóg seo ''

Fág freagra ar 'FÍSEÁN: Al Fresco, agallamh beirte agus bona fide – an foclóir Gaeilge nua'

  • Jacko

    Fuaimnítear an focal ‘ábhar’ gan síneadh fada (=abhar) i gcásanna áirithe i gcanúint Chorca Dhuibhne.
    Ráinneodh go ndéantar amhlaidh i gcanúintí eile…
    “ag imeacht ar a abhar féin” mar shampla.
    “Abhar dochtúra, abhar sagairt” etc
    Ach “ag déanamh ábhair” etc etc
    Níl aon aitheantas tugtha do san in aon áit (go bhfios dom) ach i bhfoclóir an Duinnínigh.

  • Jacko

    Féach an iontráil ar ‘aiteas’ thíos.
    Ní thuigfeá ‘pleasantness’ ná ‘fun’ (áineas, spraoi etc) as an míniú a thugtar ach is in í an bhrí is mó atá le ‘aiteas’ i gCorca Dhuibhne.
    Tugtar an bhrí sin leis sna foclóirí eile, áfach.
    Is maith ann é an Foclóir Gaeilge-Gaeilge agus tréasluím a saothar leo ach uaireanta, de ghrá na simplíochta agus na soiléireachta, níor mhiste cúl a thabhairt leis an bpiúratánachas agus focal amháin Béarla a chur isteach. Tá cainteoirí breátha ann a bhfuil sáreolas acu ar an gcanúint sin ó dheas ach teagmháil a dhéanamh leo.
    aiteas cmu
    ainmfhocal firinscneach, 1ú díochlaonadh
    (g.u. aitis)
    1. An staid nó cáilíocht a bhaineann le duine nó le rud atá neamhghnách nó nach mbeadh súil agat leo agus a chuirfeadh míshuaimhneas áirithe ort
    2. Rud éigin neamhghnách nó suimiúil a tharlaíonn de sheans
    3. An cháilíocht a bhaineann le duine nó le hiompar duine atá an-amaideach nó an-aisteach, dar leat

  • Jacko

    “Ó an t-aiteas,” arsa’n coileach ach a n-éirigh sé anuas den gcearc.
    Bteandán Ó Beaglaoich

I mBéal an Phobail

Bus Eireann 0925