Nach deas é? Bhí an sop séidte…

Mír rialta ó scríbhneoirí éagsúla faoi nathanna cainte a thugann léargas ar shaibhreas, ar shaíocht agus ar aclaíocht na teanga

Nach deas é? Bhí an sop séidte…

Nuair a bheadh an sop séidte bheadh an lasair sa bharrach, bheadh an scliúchas tosaithe.

Seo leaganacha eile cainte a bhfuil an focal sop iontu:

Ní bhéarfainn sop tuí ar do chomhrá.

Féar trí shop—drochfhéar ar thalamh bocht.

Diabhal comhaireamh na sop a gheobhaidh siad – diabhal tada.

Níor fhág sé sop ina shrathair—spréach sé le fearg, ag gáirí, le fonn drúise.

Beidh mé agat anois le iontú an tsoip — ar an bpointe boise.

Sop sa leathscáth—leithscéal de rud, sop in áit na scuaibe, duine beag lag.

Sop faoi mo cheann, mo chloigeann, mo shúile – obair chráite imníoch orm.#

Sásamh na sop, sásamh an tsoip – sásamh ar bith.

Níor chuala mé a leithéid ariamh ó caitheadh ar an sop mé – ó rugadh mé.

Bean sna soip – bean ina luí seoil.

Níor bhain mé sop i mbliana – an píosa is lú feamainne

Chuimil sé sop na geire dhe – d’fhág sé ansin é gan aird a thabhairt air níos mó.

Sop a chur ar theach – deasú tuí nó cíbe a chur air.

Tá suaimhneas ar sop aige—tá sé breá sásta leis an saol.

D’imigh sé ina ghal soip—níor mhair sé i bhfad.

Ná santaigh an clóbhas go mbeidh sop ar a bhróga – ná pós é.

Bó sopaí – bó a dtugtaí soip fhéir di lena coinneáil socair nuair a bhítí á bleán.

Is beag an mhaith bainne bó sopaí nuair a dhoirteann sí aríst é.

Fág freagra ar 'Nach deas é? Bhí an sop séidte…'