Ár míle buíochas leat, a Choilm, d’fhág d’ábaltacht gan teorainn gealgháireach muid

Ní fhaca ár gcolúnaí aon lasair ba ghile ná an Gooch, agus go deimhin tá puisín beag riabhach, rua agus bán, sa mbaile aige atá ainmnithe i ndiaidh réalta na Ríochta!

Ár míle buíochas leat, a Choilm, d’fhág d’ábaltacht gan teorainn gealgháireach muid

INPHO/James Crombie

Bhí mé ag iarraidh samhail a fháil ar an gcuma a bhí ar Éamonn Fitzmaurice an tseachtain seo caite nuair a fuair sé an scéala ó Cholm Cooper go mba dhóigh leis siúd go raibh a théarma istigh mar pheileadóir idirchontae.

An ceann ab fhearr a tháinig chugam go raibh sé ar nós an té a bheadh ina shuí ar tholg ag breathnú ar an teilifís agus é ag tarraingt ar an meán oíche. Nuair a chaithfeadh sé súil ar an tine ba léir dó go raibh sé ag soláthar teasa i gcónaí, ach go raibh an lasair ba láidre a chonaic sé nuair a chaith sé a shúil air go deireadh múchta.

Bhí splancanna go leor i gcónaí ann, ach leis an tine a thabhairt chun a nirt arís níor mhór tosaí ag fódú, ag corraí an ghríosaí agus b’fhéidir ag cur corrshéideóg fúithi le súil agus go dtiocfadh sí ar ais chomh láidir agus a bhí.

Ní fhaca mise ar chuma ar bith aon lasair ba ghile ná an Gooch – Fitzmaurice ach an oiread déarfainn. Cúpla uair an chloig tar éis don scéal a theacht chun solais rinne Seán O’ Rourke iarracht Jack O’ Shea a sháiniú nuair a d’fhiafraigh sé do cé acu ab fhearr Cooper nó Mikey Sheehy ? Rinne Jacko dhá gháire – ceann mar gur Ciarraíoch é agus ceann eile mar nárbh fhéidir an cheist a fhreagairt.

Seoda glioscarnacha ab ea iad beirt.

Nuair a d’imir Cooper sa gcraobhchomórtas shinsir den chéad uair in aghaidh Luimnigh ar Pháirc na nGael i 2002 bhí fanacht trí seachtaine air sula mbeadh sé naoi mbliana déag.

I gcomórtas na bliana roimhe bhí Ciarraí taobh le bua cúig chúilín ar Luimneach i gCluiche Leathcheannais na Mumhan agus bhí dodaireacht go leor ag baint lena mbua ar Chorcaigh sa gcluiche ceannais.

Tháinig beocht sa tine athuair nuair a bhuaigh siad ar Bhaile Átha Cliath in athimirt Chluiche Ceathrú Ceannais na hÉireann, ach ba thubaiste a lean sin agus cliseadh 11 cúilín in aghaidh na Mí i gcluiche ina raibh siad taobh le cúig scór ar fad.

Scóráil an Gooch cúilín sa gcluiche sin in aghaidh Luimnigh, tógadh den pháirc é i gcluiche leathcheannais comhscóir na Mumhan in aghaidh Chorcaigh i gCill Airne agus bhí sé taobh le cúilín san athimirt a bhuaigh an fhoireann baile ar Pháirc Uí Chaoimh.

Don chéad uair ariamh thaisteal peileadóirí Chiarraí an cúlbhealach. I bPort Laoise a scóráil Cooper a chéad chúl craoibhe dóibh in aghaidh Fhear Manach – smitín de chic thar an gcúl báire a bhí ag déanamh air. Ba iomaí uair ina dhiaidh a phioc báireoirí an pheil as an eangach de bharr gliceas agus ardéirim peile Chúipéir, a fuair cúl eile in aghaidh Chill Dara ar Pháirc Semple sa chluiche leathcheannais.

I bPáirc an Chrócaigh a chaith sé an chuid eile de shéasúr 2002 – trí chúilín as imirt aige sna 20 nóiméad ba thúisce den bhabhta ceathrú ceannais in aghaidh na Gaillimhe, 1-5 ar an gcuma chéanna agus díoltas ar Chorcaigh sa gcluiche a lean, cé ar ndóigh gur choinnigh Ard Mhacha an chraobh uathu ina dhiaidh sin. In aois a 19 bliain bhí a chéad All Star ag an Gooch.

Fuair sé ocht gcinn eile acu, d’imir i gCluiche Ceannais na hÉireann naoi n-uaire, bhí ar phríomhscórálaí an lae i seacht gcinn acu sin agus thug an bua leis i gceithre cinn. Bhí sé ag teacht as gortú ach fágtha ar an mbinse nuair a bhuaigh Ciarraí Corn Sam Mhig Uidhir go deireadh i 2014.

Ba ar Pháirc an Chrócaigh ba mhó a bhláthaigh an Gooch agus is as siúd a mhairfidh na cuimhní is mó agam air.

Le babhta ceathrú ceannais na hÉireann in aghaidh Bhaile Átha Cliath i 2009 a bhaineann an chéad cheann.

Bhí an mhaidin caite agam ag míníu rialacha agus leagan amach na Peile Gaelaí do chara liom as na Stáit Aontaithe a bhí suite le m’ais in Ardán an Ógánaigh nuair a chuir an réiteoir tús leis an imirt.

Ní túisce a bhí sin déanta ná a thug an Poncánach sonc dom. ‘Why is the small red-headed guy all on his own near the goals?’ a deir sé .

In imeacht an ama ar thóg sé ar Pat McEnaney an liathróid a chaitheamh isteach agus faid agus a bhí Darragh Ó Sé/Séamus Scanlon agus Ross McConnell/Darren McGee ag féachaint a chéile, bhí mo leaidín rua éalaithe isteach agus tar éis do na Cíarraigh seilbh na liathróide a fháil i lár na páirce, bhí sí báite san eangach aige agus gan 40 soicind féin caite ar an gclog. Chuir sé seacht gcúilín eile leis sin, ceann acu as cic saor a ghlac sé lena chos dheis agus bhuaigh Ciarraí 1-24 – 1-7.

Cúig bliana déag ananns tar éis a chéad chuairte bhí Cooper ar ais i bPáirc an Chrócaigh, an babhta seo i gCluiche Ceannais na gClubanna Sinsearacha leis na Crócaigh. Is léir anois nach dtáinig sé go hiomlán as an ngortú a bhaint dó ag imirt dóibh siúd in aghaidh Mhistéalaigh Chaisleáin an Bharraigh trí bliana ó shin, agus cé go raibh na cosa níos righne bhí an inchinn chomh haibí céanna Lá le Pádraig seo caite.

Fós d’oibrigh sé gan staonadh mar a rinne sé na déaga de bhlianta roimhe, ach an babhta seo ba eisean an seanfhondúir ag treorú na hóige.

Fear foirne ab ea an Gooch i gcónaí – lena chlub agus lena chontae. Aireoidh muid uainn a aghaidh soineanta, a bhricíní agus a mheanga. Ach thar rud ar bith eile is boichte go mór muid d’uireasa a chumais.

Ár míle buíochas leat a Choilm. Is iomaí sin tráthnóna Domhnaigh a d’fhág d’ábaltacht gan teorainn gealgháireach muid.

Is i do dhiaidh atá an cat sa mbaile ainmnithe – puisín beag riabhach, rua agus bán a bhí ann nuair a tháinig sé chuig an teach, seasta ag ag rith, ag léimneach agus ag pramsáil – é ag cinniúint ar aon duine a theacht suas leis.

Céard eile a bhí le baisteadh ar a leithéid ach ‘Gooch’? Tá comhartha a deir ‘Cill Airne’ os cionn na háite ina gcodlaíonn sé.

Shílfeá go bhfuil seisean é féin in isle brí an tseachtain seo!